Η Πηνελόπη είναι το χαμόγελο της LOUD. Σπουδάζει στο Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής, είναι αθλήτρια boccia και πανελλήνια πρωταθλήτρια.
Και αν υπάρχει ένας τρόπος να την περιγράψεις πριν καν τη γνωρίσεις καλά, αυτός είναι: Η χρωματιστή Πηνελόπη.
Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που δεν περνούν ποτέ απαρατήρητοι. Aγαπά οτιδήποτε έχει λάμψη. Tα εντυπωσιακά κοσμήματα, τα χρωματιστά ρούχα, τον χορό, τα τραγούδια, τη μουσική του Χαρούλη, τον Χειμωνανθό.
Η Πηνελόπη έχει εγκεφαλική παράλυση που προκάλεσε σπαστική τετραπληγία. Είναι επικοινωνιακή, εκδηλωτική, με αντίληψη, διαίσθηση, χιούμορ. Είναι αγχώδης, τελειομανής και από εκείνους τους ανθρώπους που θέλουν να τα κάνουν όλα σωστά.
Η Πηνελόπη θέλει να κάνει πράγματα μόνη της, να μην επιβαρύνει τους άλλους. Ακόμα και όταν δυσκολεύεται, ακόμα και όταν κουράζεται, η πρώτη της σκέψη συχνά δεν είναι η δική της άνεση, αλλά οι άλλοι. Αυτό λέει πολλά για την καρδιά της. Κυρίως όμως λέει πολλά για έναν κόσμο που συχνά κάνει τους ανθρώπους με αναπηρία να νιώθουν πως πρέπει να ζητούν συγγνώμη ακόμα και για τις ανάγκες τους.
Υπάρχει όμως κάτι που την θυμώνει. Να της φέρονται σαν να είναι παιδί. Σαν να μην καταλαβαίνει. Σαν να μην ξέρει. Σαν να μην μπορεί. Και η Πηνελόπη πάντα θα σου θυμίζει, με τον δικό της καθαρό τρόπο, το αυτονόητο. Είναι ενήλικη, και όχι μωρό. Είναι πανέξυπνη. Καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσα πιστεύεις. Και έχει αυτή τη σπάνια οξύτητα των ανθρώπων που διαβάζουν τον χώρο, τους άλλους, την ατμόσφαιρα, πριν καν μιλήσει κανείς.
Η Πηνελόπη έχει κάτι φωτεινό που μένει. Μένει στο βλέμμα, μένει στη μνήμη, μένει στους ανθρώπους. Και πάντα για καλό. Είναι όμορφη, λαμπερή, γεμάτη ζωή. Με εκείνον τον σπάνιο τρόπο που έχει ένας άνθρωπος που ξέρει ποιος είναι και δεν ζητά άδεια για να υπάρξει.
Και ίσως αυτό είναι που τελικά θα σου μάθει αν την γνωρίσεις περισσότερο: ότι συμπερίληψη δεν είναι να μικραίνεις έναν άνθρωπο για να τον “φροντίσεις”. Συμπερίληψη είναι να τον σέβεσαι αρκετά ώστε να τον δεις ολόκληρο.
Η συμπερίληψη δεν είναι καλοσύνη. Είναι δικαιοσύνη.
Ας φτιάξουμε μαζί έναν κόσμο για όλ@.
κείμενο: Δέσποινα Καβύρη
φωτογραφία: Γιώργος Μάνος